Ouderschap

0

Ik zat net in de tuin met m’n vriendinnetjes. We hadden het over het ouderschap en dat je het nooit helemaal goed kunt doen.

Je doet je best. Leert ze de basis, stuurt ze waar je kan en verder is het hopen op het beste. Als m’n kindjes het zo doen als ik, ben ik best tevreden. Goed, m’n ouders hebben me een keer uit m’n eigen overgeefselen moeten halen terwijl ik buiten voor de kroeg lag, ik ging niet altijd naar school, ik blowde wel eens en dronk soms een glaasje alcohol te veel. Maar ze hebben me nooit van het politiebureau moeten halen, ik heb nooit structureel echte echte drugs gebruikt en ik heb gewoon een diploma. Ik heb dan wel geen doctorale titel voor m’n naam, maar wie zegt dat ik dan gelukkiger zou zijn? Romes en ik hebben het er ook wel eens over. Romes is van mening dat hij met onze jongens mee op stap gaat. En nog veel erger, hij denkt dat ze dat hartstikke leuk vinden. Tuurlijk, als ze zelf al vaker op stap zijn geweest en ze komen hem een keer tegen in de kroeg, vinden ze het vast gezellig. Maar elke keer als je op stap gaat, verplicht je vader mee moeten nemen? DAT IS HELEMAAL NIET LEUK! Gelukkig hebben onze jongens ook een moeder die er anders over denkt. Desnoods help ik ze met een ontsnappingsplan, maar ze gaan hoe dan ook alleen op stap!

Misschien ligt het ook aan de mensen waar je kinderen mee omgaan. Natuurlijk maken ze altijd zelf de beslissingen en moeten ze zelf zorgdragen voor de consequenties. Maar als je kind nou enorm be├»nvloedbaar is en ‘chillt’ met schorriemorrie, is de kans dat je ze toch een keer op moet halen van het politiebureau groter dan wanneer je kind een enorme dosis zelfvertrouwen heeft en zich niet laat be├»nvloeden door dat schorriemorrie. Ophalen van het politiebureau begin ik trouwens niet aan. Dat gaat te ver. Maar hem eenmalig uit z’n eigen overgeefselen vissen kan wel. Vraag ik gelijk de volgende ochtend of hij nog een whiskeytje wil ;).
Voorlopig moet ik ze eerst zindelijk zien te krijgen, dus dat op stap gaan zit er nog niet in. Tot die tijd doen we wat we kunnen en wat ons het beste lijkt.

About Author

Donja

Donja Vliet Vlieland-Pieters is 26 jaar, getrouwd met 'Romes' en moeder van twee fantastische kinderen. Tijn is de oudste, hij is in juni 2 jaar geworden. Hij is een enorm bijdehand, lief, mooi en leuk kereltje. Abel is de jongste in april 2014 geboren. Abel is net zo knap als zijn broer en nu al altijd vrolijk

'); } //-->

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.