Opboksen

1

Kennelijk is het gebruikelijk om je kind vanaf de vijfde verjaardag een partijtje te laten geven. Zo ook wij. De kleuter werd vijf en we vierden een K3 partijtje. Slingers, tafelkleed, bekers en bordjes met drie vrolijke kindvrouwtjes erop.

Na het uitpakken van de cadeaus, versierden vijf meisjes cake en daarna begonnen de ouderwetse spelletjes: koekhappen, ezeltje-prik (maar dan met een microfoon en een print van Josje op de deur), stoelendans en kleurplaten. We eindigden met een heuse grimeur die de meisjes voor 40 euro per uur tot wonderschone prinsessen omtoverde. Toen ze zes werd we deden alles nog eens dunnetjes over, maar dan met Frozen als geijkte thema. Maar exit grimeur – zo’n kinderverjaardag is al duur zat. Onze dochter en haar vriendinnen hadden de middag van hun leven: iedereen tevreden.

Enter de andere partijtjes. De kleuter had er maar liefst drie in twee weken tijd. Alle drie met Frozen als thema. Feestje één: spelen bij een indoorspeeltuin, want het weer viel tegen. Prima partijtje leek me. Partijtje twee duurde maar liefst van twee tot half 7. Nou nou, dacht ik nog, die moeder vindt het echt leuk. Maar moeder had een entertainbedrijf ingehuurd: een kwieke dame sjouwde kisten en koffers de woning in. Mijn kind kwam als beeldschone ijsprinses geschminkt thuis, mét een veer in haar haar, een met foamklei versierde spiegel in haar hand en een pizza achter haar kiezen.
Ik was onder de indruk, maar voelde me gek genoeg ook een beetje afgetroefd. Waar ik nog van oude witte sokjes en kapok sneeuwballen had zitten naaien om een toren van Olafjes om te kegelen en om in als wak geschilderde schoenendozen te werpen, was er aan de andere kant van de straat een heel entertainmentteam ingezet. Kan ik komend jaar niet aan komen zetten met een eierrace, zaklopen of een of ander knutselwerkje. Ik moet maar vast gaan sparen, dacht ik, anders wil er niet eens iemand op mijn dochters verjaardag komen. En dan zit ze op haar dertigste in therapie omdat ze geen vriendinnen heeft, alleen omdat zij moest koekhappen op haar feestje. Ik zag het derde feestje met angst en beven tegemoet. Zou er nog iets overblijven van mijn reputatie als leuke moeder?

Opgewonden kwam mijn dochter die avond thuis. Er waren een échte Anna en Elsa geweest en ze had een ringetje gekregen! Er waren wat simpele bloemetjes op haar wang geschminkt, iets van het kaliber dat ik ook nog wel kan. Verder hoorde ik dat er ouderwets snoep uit bakken water moest worden gehapt en dat de oma van de jarige job pannenkoeken had gebakken. Ik haalde opgelucht adem. Hoewel ik nog geen idee heb wat ik over 11 maanden met zeven zevenjarigen ga doen, hoef ik er in ieder geval geen bijbaantje voor te nemen!

 

beeld: viralscape

About Author

Simone van Rouendal is getrouwd met Ivo. Samen hebben ze twee dochters: Minke en Lena. Het gezin woont met veel plezier in Amersfoort. Na haar studie Taalwetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam besluit ze in de ouderenzorg te gaan werken.

'); } //-->

1 reactie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.