Nationale Voorleesdagen

0

Begin februari werden de nationale voorleesdagen afgerond. Het doel van deze door de CPNB georganiseerde dagen is om het voorlezen aan kinderen die nog niet leesvaardig zijn te bevorderen. Volgens mensen die er voor hebben doorgestudeerd kan je feitelijk bijna direct na de geboorte van je kind al beginnen met voorlezen. Voordeel is dat het heel jonge kind (tot ongeveer zeven maanden) er geen jota van hoeft te begrijpen. De interactie tussen ouder/verzorger en kind is waar het dan vooral om gaat. Ik heb destijds aan Osmo mijn schriftelijke studie (een cursus aan de NTI) voorgedragen. Gegarandeerd slaapverwekkend!
Daarna (vanaf 7 maanden) kan voorlezen een gunstige uitwerking hebben op de leervaardigheid van het kind. Mits je dan natuurlijk wel je voorleesliteratuur enigszins hebt aangepast aan de belevingswereld van het kind. Dus legde ik de studie opzij om me te gaan verdiepen in zíjn belevingswereld. Omdat de Nationale Voorleesdagen pas in 2004 geïntroduceerd werden moest ik afgaan op mijn intuïtie. Ik kocht Het schaampaard van Kees van Kooten en heb daar nooit spijt van gehad. En in de ramsj Heksenbal bij volle maan. Een uitgave van 1993 in rijm over heksen lang voordat tovenaarskind Harry Potter het licht had gezien. Uitspraken in hoeverre deze eerste twee titels Osmo’s leervaardigheid hebben beïnvloed, laat ik over aan zijn juf. Als moeder beperk ik me tot mijn eigen observaties; Osmo is een van die zeldzame jongens die paardrijdt en zich daarover nog steeds laat voorlezen. Zo lees ik nu Het paardenboek van Hans en Monique Hagen aan hem voor. Een compleet non-fictie werk over paarden.
Boektitel twee verklaart, wanneer het op voorlezen aankomt, Osmo’s inschikkelijkheid. Ongeacht de maanstand heks ik me letterlijk door diverse voorleesboeken heen om deze tweewekelijkse column te verzorgen. Hij uit nooit bezwaren, zolang ik maar niet op bezems vlieg.

About Author

'); } //-->

Comments are closed.