Concentratie problemen anders bekeken!

1

Wat nou als het concentratie probleem van vele kinderen eigenlijk een motivatie probleem is.

Ik hoorde een kind tegen zijn moeder zeggen: Mam, jij zegt steeds dat jij 5 dagen werkt maar ik ga ook 5 dagen in de week naar mijn werk hoor en ik krijg er niets voor betaald.

Alle leerkrachten weten dat wanneer een kind niet gemotiveerd is, dat het lastig aan het werk te krijgen is. Zeker als het een kind is dat het nut niet inziet van dat wat het moet doen, want eigenlijk heeft dat, alles te maken met, niet je aandacht kunnen richten, op. Het boeit niet, het leeft niet in het kind zelf en er staat niets tegenover.

Het braaf meedoen omdat het van je wordt verwacht gaat tegen de innerlijke behoefte in van het kind.
Kinderen willen wel leren, maar wat en hoe ze moeten leren is vaak niet een uitnodiging.
Iets wat eerst heel leuk was omdat het nieuw was,verliest zijn waarde omdat het is geleerd, toch moeten
kinderen het vaak blijven herhalen zodat het blijft hangen. En daar beginnen de “concentratie” problemen.

Er zijn kinderen die uren achter de computer geconcentreerd bezig kunnen zijn, uit zichzelf allerlei informatie opzoeken omdat ze iets willen weten en op school problemen hebben met zich kunnen concentreren. Maar je hebt een concentratie probleem of je hebt het niet, wanneer je het in de ene situatie wel hebt in de andere niet, kun je dan spreken van dit probleem ?

kind-concentratieOf is het de tijd dat we ons onderwijs eens opnieuw gaan bekijken? Wat nou als we de motivatie eens onder
de loep zouden nemen ? Hoe en waarom raken kinderen gemotiveerd ? Wanneer is de concentratie er wel en wanneer niet?

Intrinsieke motivatie is een gevoel van willen weten, willen leren, enthousiast zijn om iets te doen en er net zo lang mee door te gaan totdat het is gelukt.
Het is een motor met vele mogelijkheden en komt uit het kind zelf. Iedereen kan dat ervaren. En het brengt als vanzelf concentratie met zich mee.

De opmerking van de jongen naar zijn moeder, over dat hij ook 5 dagen naar zijn werk gaat, bracht bij mij de vraag: Waarom doen we dat eigenlijk ?
En vervolgens realiseerde ik mij dat de meeste volwassenen klaar zijn met hun werk als ze naar huis gaan, maar onze kinderen moeten vaak ook thuis nog even doorwerken in de vorm van huiswerk. Bijzonder toch?

We plakken de sticker op het kind: concentratie problemen, snel afgeleid, slechte werkhouding in de klas en leggen zo het probleem bij het kind.

Ik zou leerkrachten willen vragen op zoek te gaan naar andere werkvormen, leerlingen te betrekken door te vragen wat ze zouden willen leren, en momenten in de week aan te bieden waarop het kind op zoek mag gaan naar dat wat hij of zij wil leren.

Mijn ervaring is dat juist de kinderen die niet geconcentreerd kunnen werken dan ineens veranderen in enthousiaste leerlingen, die van alles in elkaar zetten en opzoeken.
Die niet willen stoppen omdat de bel zo gaat.
De andere kant is ook waar, het anders zo geconcentreerde kind kan zijn draai niet vinden in deze vrijheid omdat het geen specifieke opdracht krijgt en het ineens allemaal zelf moet bedenken.

Door Anniek Oosting van lichtflits

About Author

1 reactie

  1. Op democratische scholen, wordt al heel lang zo gewerkt, dat het kind de regie krijgt over zijn eigen leerweg en daar zie je alleen maar intrinsieke motivatie en het nemen van verantwoordelijkheid voor die eigen leerweg! Alles wat je schrijft klopt helemaal, Anniek, maar het werkt nog beter als we het kinderen niet een paar momenten per week zelf laten beslissen, maar gewoon de hele “schoolperiode” lang! Kijk wat dit betreft ook maar naar de schoolvormen in Zweden, Finland en Nieuw Zeeland om een paar landen te noemen waar ons reguliere onderwijs ver bij achterloopt en het niveau van de studenten ver boven de rest van de wereld uitsteken!

    Dank voor je mooie verhaal!

Geef een reactie