Wat is beelddenken nu eigenlijk?

0

Thuis pak ik het werkboek ‘Ik leer anders’, geschreven door Agnes Oosterveen-Hess. Er gaat een wereld voor me open en wat beschrijft ze alles duidelijk. Ik herken zo veel in Tijs!

Ik lees bijvoorbeeld het volgende:

Alle mensen worden geboren met een dominante rechter hersenhelft. Deze helft maakt geen gebruik van taal. Baby’s lezen lichaamstaal. Door het bewegen van de armen en benen verkennen zij de ruimte om zich heen. Met klanken (huilen) maken zijn duidelijk dat ze iets willen. Alles is gericht op het direct vervullen van een behoefte: primair denkproces. Dan leert een kind praten. Taal gaat overheersen en kinderen gaan de wereld ‘beredeneren’. Rond het derde, vierde jaar gaat een kind in woorden denken: secondair denkproces. Een kleine groep kinderen maakt deze overstap niet. Zij blijven in beelden denken. De rechter hersenhelft blijft dominant. (zoals grote belevingswereld, gevoel voor ritme, ruimtelijk inzicht, het geheel kunnen overzien, verbeelding, beleving, dagdromen en kleur) De linker hersenhelft kan dan een achterstand gaan vertonen. Dit kan leerproblemen veroorzaken. (zoals niet goed kunnen beredeneren, informatie niet goed in zich op kunnen nemen,  moeite hebben met planning en organisatie, geen of weinig tijdsbesef, details niet zien, moeite met taal en rekenen)

Kinderen die primair in beelden denken, mogen vaak langer kleuteren omdat ze het ‘taalbesef’ nog missen. Als beelddenken de oorzaak is, heeft langer kleuteren geen zin omdat het omslagpunt rond het derde, vierde levensjaar plaats vindt.

Bijna altijd herkent één van de ouders deze manier van denken. Beelddenken lijkt dan ook wel erfelijk.

Beelddenken heeft veel voordelen. Het wordt ook gezien als gave. Deze leerlingen zijn vaak heel creatief. De één kan mooi tekenen, de ander maakt prachtige bouwwerken of is muzikaal. Het hoofd is vaak net een flipperkast Er hoeft maar iets gezegd te worden en er verschijnen allemaal mooie plaatjes in het hoofd of er worden zelfs hele films afgedraaid in het hoofd. Op latere leeftijd zie je de groep beelddenkers terug in creatieve beroepen: architecten, ontwerpers, aannemers, monteurs, kunstenaars, muzikanten, cabaretiers, ICT-ers enz.

Waarom hebben beelddenkers vaak leerproblemen?

Beelddenkers leren vanuit een totaalbeeld. Een beelddenker wil eerst het totaal plaatje zien en dan zelf de stukjes leerstof invullen (denk aan een legpuzzel). Op school wordt de leerstof beetje bij beetje gegeven om zo naar het totaal plaatje te gaan.

Beelddenkers denken in beelden, terwijl onderwijs in woorden gegeven wordt. Bij elk woord ziet een beelddenker eerst het beeld en dan moet het woord erbij gezocht worden. Dit kost tijd en de beelddenker loopt al snel achter de feiten aan.

Beelddenker beleven de wereld heel sterk. Ze kunnen heftig en emotioneel reageren op hun omgeving. Alle indrukken komen ongefilterd binnen en dan kan dit teveel worden. Daarom zie je dat veel beelddenkers eerst (lang) de kat uit de boom kijken voordat ze zich ergens instorten. Te veel invloeden van buitenaf en gebrek aan overzicht, kunnen uiteindelijk angsten veroorzaken. Een beelddenker heeft rustmomenten nodig om zich weer te kunnen opladen.

In de klas reageren beelddenkers op onverwachte bewegingen of geluiden. Ze zijn heel snel afgeleid. Oordopjes, koptelefoon die geluid dempt kan helpen.

Beelddenkers zijn erg impulsief. Ze willen altijd DIRECT hun behoefte vervullen.  Straks is nu! Beelddenkers kunnen extreem hyperfocussen op een onderwerp wat hun interesse heeft. Het laat ze niet los.

Beelddenkers hebben geen tijdsbesef en hebben daardoor moeite met planning en organisatie.

Ik leg het leerboek ‘Ik leer anders’ opzij en moet even bijkomen van alle informatie die ik binnen krijg. Bij mij vallen ook heel veel puzzelstukjes in elkaar. Ik zie situaties voor me waarin ik Tijs niet begrijp, dat ik weer eens diep zucht omdat  ik tegen hem praat en hij binnen twee tellen al afgeleid is en mij een heel ander antwoord geeft omdat zijn gedachten al weer elders zijn.

Heel veel leerkrachten zijn al bekend met beelddenken en de  ‘ik leer anders’ methode. Jammer genoeg zijn er ook nog veel scholen die hier niets of weinig mee doen. De tijd ontbreekt, er zijn al zoveel zorgenkindjes in elke klas etc. Toch is het mijn grote droom dat er op elke school een beelddenkcoach of leerkracht aanwezig is die zich gespecialiseerd heeft in beelddenken om deze bijzondere kinderen te kunnen ondersteunen en te helpen.  De school waar Tijs op zit (OBS De Bonte Tol) is een goed voorbeeld hoe het kan! Ik gun dit elk kind en ouder. Op dit moment is mijn grote uitdaging om een brug te bouwen. Een brug tussen onderwijs, leerkrachten, beelddenkers en ouders. Elke reactie die ik krijg is voor mij een nieuwe steen om de brug te bouwen!

About Author

In 2012 kwam Aimee Pijl er per toeval achter dat haar kind wel eens een beelddenker kon zijn. Een nieuwe wereld ging voor haar open open en veel puzzelstukjes vielen op hun plek. Door over haar ervaringen van beelddenken te schrijven op haar website www.kind-in-beeld.com

Geef een reactie