Verjaardagsstress!

0

De verjaardag van je kind; een van de mooiste dingen van het jaar. Dat is wanneer je het gewoon in huiselijke kring viert, met familie en vrienden. De lichtelijke stress van een kinderverjaardag die hier bij komt kijken zijn toch altijd school gerelateerd, namelijk trakteren en het kinderfeestje.

Een hoogtepunt in bijna elk kinderleven: trakteren op school. Ik kan je vertellen het is geen hoogtepunt in een moederleven, het komt na jarenlange hevig gedwongen creativiteit eerder tegen een dieptepunt aan (nou oké, soms dan, qua gevoel). Het feest begint natuurlijk allemaal bij de traktatiestress want wat ga je dit jaar weer eens bedenken om in elkaar te flansen zodat kindlief de show kan stelen? Hoewel we in een mega gezond tijdperk leven en het eigenlijk uit den boze is om nog een zakje snoep te trakteren, kun je tegenwoordig ook echt niet meer komen aanzetten met een mandarijn voor ieder kind,  nee ook niet inclusief smiley. Die tijden zijn voorbij. Dus zoek je uren Pinterest af naar een leuke en uiteraard gezonde traktatie. Als sommige ultra spannende traktaties dan de revue passeren komen er altijd twee vragen bij mij bovendrijven. 1: hoe komt men in vredesnaam aan al die bijzondere benodigdheden en 2: waarom zou je dat überhaupt willen maken, doe normaal! Dus scrol ik maar net zolang door tot ik iets leuks, gezonds, lekkers en vooral makkelijks heb gevonden. Naast de bovengenoemde voorwaarden, lees eisen, moet de traktatie er uiteraard ook nog eens goed uitzien. Je kan het je kind (en jezelf) namelijk niet aandoen om zich op het schoolplein te vertonen met een verlepte traktatie. Dus sta je op de dag zelf extra vroeg op, tenminste dat was de bedoeling, om  als een bezetene het voor elkaar te krijgen om een volwaardige traktatie te construeren je prinses. Zoals je ziet komt er dus heel wat bij kijken.

Op de traktatie volgt natuurlijk het welbekende kinderfeestje. Hamvraag: wat ga je doen? Ook hier is het not done om kinderpartijen ideeën te pikken. Daar gaat het gezegd beter goed gejat dan slecht bedacht. Nou probeer dan maar eens origineel te zijn, ik vind het nogal wat. Als je dan al iets leuks hebt verzonnen om te gaan doen komt daar het tweede euvel namelijk wie nodig je uit? Gelukkig zitten er in een pakketje uitnodigingen maar zes stuks, dit is dus de ongeschreven limiet, vind ik. Als je dat allemaal hebt uitgevochten met de kleine spruit komt daar het volgende kritieke puntje. Al die kinderen worden dus door de ouders bij de jarige thuis gedropt en…. komen binnen! Jawel, jawel. Wildvreemde mensen waar je geen woord mee wisselt (ik in ieder geval niet) komen nu zomaar je huis binnen. Dit moet ik dus altijd goed aanpakken. Extra bonuspunten heb je namelijk niet als eenzelvige moeder zijnde.  Ik ben namelijk niet het type moeder dat sociale contacten legt en onderhoudt op het schoolplein. Ook ben ik niet op de hoogte van de laatste roddels. Nee, ik ken zelfs bijna geen enkele naam van een moeder. Ik breng en haal mijn kind en that’s it. Een vriendelijke groet of een welbemoedigend knikje kan er zeer zeker weleens van af, ik ben echt de beroerdste niet hoor, maar daar blijft het dan ook wel bij. Ik voel die behoefte gewoon niet zo. Daarom heb ik het idee dat ik nu extra m’n best moet doen, mijn huis moet dus minimaal spik en span zijn, gewoon voor een goede indruk van die afzijdige moeder. Dus boen je je een ongeluk en ruim je alles op wat er ook maar enigszins rommelig uitziet (of je propt het gewoon in de kasten, zolang het maar uit het zicht is.) Komt u maar!

En dan is daar het moment suprême. Je mag je een uurtje of 4 a 5 zien te vermaken met 7 kinderen. Dit betekent om de tien minuten geschreeuw, gegil en daarbij hoort natuurlijk ook het nodige geklaag van al die kinderen. De kunst is dan om liefelijk te blijven glimlachen en op alles rustig antwoord te geven, zoals het een moeder betaamt. Wanneer deze zware beproeving glansrijk geslaagd is en je ’s avonds uitgeteld op de bank ligt bij te komen mag je jezelf best een schouderklopje geven. En een lekker wijntje! Het is immers een hele prestatie, laten we eerlijk zijn.

Chapeau voor alle moeders (en vaders) die elk jaar weer vol goede en frisse moed deze twee uitdagingen aangaan. Kleine kanttekening; ik vind het natuurlijk geweldig als mijn dochter en haar klasgenootjes een leuke dag hebben gehad en alle kinderen daarna graag thuis willen komen spelen. Dat doet een kinder- en vooral moeder ego toch wel deugd. Dat heb je toch weer goed gedaan moeders! Je gunt je kind het beste en leukste dus die lichtelijke stress momentjes horen er nu eenmaal bij..
Mocht je nou echt in een creatief dieptepunt belanden en de lat onwijs hoog willen leggen voor de andere moeders (gewoon als geintje)dan kun je nog altijd online onwijs mooie traktaties bestellen, kant-en-klaar. Sst. Succes!

About Author

Caecillia Harmsen

27 lentes jong, veelzijdig, gevat, barstensvol energie en nieuwsgierig; een echte Tweeling. Keer twee zelfs. Caecilia heeft namelijk ook een tweelingzus die redelijk wat gelijkenissen vertoont. Ze schrijft over haar meningen, ervaringen, gedachtes en avonturen als mama annex communicatie student. Deze combinatie is soms pittig maar, met een strakke planning en natuurlijk wat hulp is het nog altijd prima te doen. Inspiratie haalt ze uit dagelijkse gebeurtenissen. Ze woont in Zutphen met haar 7-jarige dochter, al een echte wijze (en soms ook bijdehante) dame. Samen kunnen ze de wereld aan!

'); } //-->

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.