Tuttig met een stoere twist

1

Mam, ik kan zelf wel naar ballet fietsen hoor. Ja schat, dat weet ik, maar ik vind het erg gezellig om met je mee te fietsen. Ik zet je af en dan laat ik je daar wel je gang gaan, ik zie je straks.

Okay, ik geef het toe, ook dat vind ik niet fijn en dus sluip ik naar binnen als ik zeker weet dat zij in de zaal is met haar vriendinnen, klaar om te dansen. Ik zit tussen een aantal andere moeders, die druk in gesprek zijn over de griepepidemie die er op het moment heerst. Verliefd kijk ik naar mijn mooie dochter in haar roze balletpakje, maar wel met stoere zwarte balletschoentjes. Ik zie zelfs aan haar kledingkeuze dat ze tussen stoer en tuttig in zit. Haar rug staat kaarsrecht, iets waar ik jaloers op kan worden, en keurig zakt ze in een plié. Oppeens overvalt het me dat ze echt groot aan het worden is en dan doel ik niet op haar lengte, maar gewoon in haar zijn. Ze wil alleen naar ballet fietsen, dat heeft ze wel vaker geroepen, maar ik nam het niet zo serieus.
De wijze waarop ze het nu zei, zette mij aan het denken. Waarom wil ze dat toch en waarom vind ik het zo moeilijk om hierin toe te geven? Gelukkig sprak ze mijn antwoord niet tegen, maar hoelang heb ik nog tot ze dit wel gaat doen. Nog steeds zit ik apatisch naar het beeldscherm te kijken en hoor een moeder naast me tegen haar 2 dochters zeggen dat ze vanavond oudergesprek hebben en dus vlug iets moeten eten. Het jongste meisje, die niet ouder is dan een jaar of 6, vroeg haar moeder wie er dan bij hun blijft als zij naar school gaan voor het gesprek. Oh, zei de moeder, über relaxed,  jullie zijn toch samen? Wij zijn zo weer terug.

Verschrikt draaide ik mijn hoofd zowat in een nekhernia.

Hoezo laat je je kids ’s avonds alleen thuis en ga jij met je man naar een oudergesprek. Dat kan toch niet? Ze keek me aan alsof ze mijn gedachtes hoorde en even twijfelde ik of ik niet per ongeluk hardop dacht. Tijdens deze gedachten ving ik een gesprek op tussen 2 andere mama’s. De ene zuchte diep en zei dat ze vanavond om 8 uur oudergesprek had, ik spitste mijn oren en hoopte dat deze moeder wel opvang had geregeld. De andere mama vroeg haar wie er bij de kids bleef, ach voor dat kwartiertje kunnen ze wel alleen blijven. De moeder die het vroeg is duidelijk niet Nederlands, ze spreekt met een soort van pools accent, ze schrok en herhaalde de tijd vragend.
Pfff gelukkig ik ben niet de enigste. Wat een opluchting, ik liet mijn onzekere gedachtes voor wat het was en zakte opgelucht onderuit. Ik keek vlug weer naar mijn dansende dochter. Ook ik hang duidelijk tussen tuttig en stoer in. THE STRUGGLE!!!!!

About Author

Ana Inden

Ana Inden is getrouwd met haar grote liefde Rody. Samen hebben zij twee dochters. Lisa 8 jaar (een soort van engeltje) en Nina 4 jaar (een soort van bengeltje). Met veel plezier schrijft ze over haar belevenissen met de kinderen.

'); } //-->

1 reactie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.