Tulpenvelden & bakfietsen

0

Een gemiddelde winterdag in Andalusie komt overeen met een zomerse stranddag in Nederland. Dan bedoel ik niet zo’n regenachtige augustusdag. Nee, ik bedoel echt dat je heerlijk op een bedje op het strand kunt liggen met een glaasje wijn in je hand. Natuurlijk hebben we af en toe ook een gure regenachtige dag.

Laatst regende het zelfs twee dagen achter elkaar en dan is het dagelijkse leven gelijk ontregeld. De wegwerkzaamheden aan het begin van het dorp worden stilgelegd en mijn Spaanse vriendin Maria zegt onze lunchafspraak af. Haar zoontje is verkouden en met dit slechte weer wil ze echt niet met hem naar buiten.

Een week later zie ik haar weer en vraagt ze ‘hoe mensen dat in Nederland toch doen’. Ze heeft gehoord dat het daar soms wel een week achter elkaar regent. Een hele week! Ik vertel haar dat het soms zelfs langer dan een week achter elkaar regent. Ze kijkt me vol ongeloof aan.

,,Maar dan kun je helemaal niet naar buiten met de kinderen… Dan breken ze binnen de boel af. Hoe doen Nederlandse ouders dat dan?”
Ik laat haar een filmpje zien dat een Nederlandse vriendin mij heeft gestuurd. Een filmpje waarop haar kindjes vrolijk met laarsjes aan door de plassen stampen.
Maria kijkt een beetje vies.
Daarna laat ik haar een filmpje op Youtube zien van een Amsterdamse moeder die op haar bakfiets -met drie kinderen erin- door de regen fietst.
Maria kijkt me met open mond aan.
,,Dat is dus echt?” vraagt ze vertwijfeld.
Ik knik instemmend.
Ze had wel eens gehoord over die rare fietsen en er hartelijk om gelachen, want ze dacht dat het een grap was.
Maria wil het een keer met eigen ogen zien. ,,Ik ga met jou mee naar Amsterdam deze zomer,” zegt ze.
Het Van Gogh museum gelooft ze wel, die bakfietsen moet ze zien. En de tulpenvelden. (Bak)fietsen langs de tulpenvelden, dat gaat het worden! Dan gaan we onderweg ergens pannekoeken eten. Hollandse kneuterigheid ten top.

bakfiets_regen

beeld muchlike en hollandse-bakfietsen

 

About Author

'); } //-->

Geef een reactie