Taalontwikkeling: opperdekkerbus

0

Mijn dochter ontwikkelde als klein meisje eerst haar motoriek. Grof en fijn, het kostte haar geen enkele moeite. Praten leek ze niet zo belangrijk te vinden. Heel hard deez en die roepen, beetje wijzen of gewoon blèren.

Jarenlang was ik ook papa. De poes was bauw en zowel boven als beneden werd aangeduid met boov. Uiteraard kwam het dik in orde met haar taal, zoals het met de meeste dingen meestal vanzelf in orde komt. Toch zijn er een paar mooie woorden in haar vocabulaire gebleven.

Zo heeft mijn dochter het steevast over een haswand. Zittend in bad vraagt ze of je even een haswand wil aangeven. Ik verwonder me. Ze hoort dus kennelijk niet dat het een woord is dat uit twee onderdelen is opgebouwd die samen een nieuw woord vormen.
Een ander heerlijk woord, waarvan ik de oorsprong niet kan achterhalen, is de zogenaamde opperdekkerbus. Of een opperdekkertrein. Gisteren had ze het er nog over: deze week is het Engelse week op school en ze had in een heuse Engelandse opperdekkerbus gezeten. Bovenin wel te verstaan. De opperdekkerbus is inmiddels binnen ons huishouden een geaccepteerd Nederlands woord.

Soms is haar woordkeus juist heel logisch. In mijn dochters woordenboek komt het woord achterrang voor. Dat is als je geen voorrang hebt. Ooit hoorde ik haar rookpijp zeggen tegen een schoorsteen. Momenteel is ze ook heel consequent met verleden tijden. Dus ze roepte en valde. Hoewel ze nog dagelijks nieuwe woorden aan haar repertoire lijkt toe te voegen is er inmiddels een solide basis Nederlandse grammatica gelegd. Best jammer eigenlijk.

Gelukkig heb ik ook nog mijn dreumes. Ik verheug me nu al op haar taalontwikkelingsproces. Ze begrijpt al zoveel woorden zonder zelf te kunnen spreken. Maar hoe zal haar stem gaan klinken? Zal ze moeite hebben met bepaalde klanken zoals haar grote zus? Ik ben heel nieuwsgierig. Ze is nu 16 maanden. Haar woordenschat? Mama! Die! Aai*. En uiteraard een zeer luidkeels NEE!
* poes

About Author

Simone van Rouendal

Simone van Rouendal is getrouwd met Ivo. Samen hebben ze twee dochters: Minke en Lena. Het gezin woont met veel plezier in Amersfoort. Na haar studie Taalwetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam besluit ze in de ouderenzorg te gaan werken.

'); } //-->

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.