Stoute mamma

0

Het is weer zo ver. Terwijl het huilen langzaam overgaat in luid gekrijs rol ik met mijn ogen. Al mijn pogingen om hem te troosten lijken zijn razernij alleen maar erger te maken.

Ik kan nog net een rondzwaaiende arm ontwijken en voel zijn trappelende voetjes in mijn zij. Ik probeer mijn strategie te veranderen en spreek hem dit keer streng toe, ik vind dat het nu maar eens afgelopen moet zijn met zijn geschreeuw. Natuurlijk zinloos, woedend klimt hij uit mijn bed en snelt stampvoetend naar zijn kamertje. De deur krijg ik nog net niet in mijn gezicht. Op zijn slaapkamer gaat het gejank ongestoord verder.
Tegenwoordig doet het me niet zo heel veel meer, maar toch spoken er gedachten door mijn hoofd. ‘wat doe ik verkeerd?’ en ‘Ben ik dan zo’n slechte moeder?’  Vroeger kon ik daar nog wel eens verdrietig van worden, maar daar heb ik me al een lange tijd geleden bij neergelegd.  Mijn oudste zoontje komt ook polshoogte nemen. Geen goede morgen, of andere begroeting. ‘Waar is pappa?’ vraagt hij als eerste. Natuurlijk moet ik hem ook teleurstellen, want ook hij had graag met pappa mee gewild.
Dat pappa op nummer een staat is eigenlijk al zolang als ik me herinneren kan. Het meest genoemde woord hier in huis is pappie. Pappa is natuurlijk ook veel liever, grappiger en leuker. Ik daarentegen ben een stoute mamma die ze op hun wenken mag bedienen wanneer ze honger en dorst hebben.

Maar het heeft ook zo zijn voordelen, dat de jongens naar hun vader toe trekken.
Ik heb er nooit last van wanneer er weer eens twee apen aan pappa hangen. Ik kan tenminste altijd alleen naar het toilet, rustig douchen en heb geen groupie achter me aan rennen die constant wil weten waar ik naartoe ga, erg fijn!
Gelukkig gaat het ook niet iedere ochtend zo, ik kom ook aan mijn dosis knuffels en kusjes en ik weet  zeker dat ze net zoveel van mij houden als ik van hun, maar pappa heeft nou eenmaal een streepje voor. Iets dat waarschijnlijk nooit zal veranderen.
Ook ik ben namelijk schuldig aan het feit dat ik  vroeger een echt vaderskind was.

Ik ben benieuwd hoe jullie mamma’s dat ervaren. Zijn jullie kindjes meer mamma’s of pappa’s kindjes, en hebben jullie daar moeite mee?

About Author

Jeanine Suiker

Jeanine Suiker is 25 jaar, heeft twee ondernemende zoontjes, Flynn (3) en Julian (5) waarbij stilzitten eerder uitzondering dan regel is. Ze is gek op ze, maar soms maken ze haar gillend gek. Iedere dag weer een nieuw avontuur en ook haar twee katten en hond doen vrolijk mee. Ze heeft een erg brede geïnteresseerd en schrijft graag verhalen over van alles en nog wat.

'); } //-->

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.