Omdat kinderen soms draken zijn

0

Tegenwoordig is het taboe om iets negatiefs over kindlief te zeggen. Zo was er laatst te lezen dat de Belgische radiopresentatrice Siska Schoeters haar kinderen ‘kleine fuckers’ noemde en daar vielen toch wel heel wat mensen over. Hetzelfde gold enige tijd geleden voor een columnist die haar kinderen betitelde als ‘terroristen’. Sorry hoor, maar het leven is nou eenmaal niet altijd een groot feest als je kinderen hebt. Waarom moet daar zo schijnheilig over gedaan worden?

Je moet blij zijn dat je een kind hebt, is een veelgehoorde reactie. Jazeker, dat ben ik ook, ontzettend dankbaar zelfs. Ik zou het voor geen goud willen missen. Maar soms is de kleine prinses ook gewoon een etterbak eerste klas en kan ik d’r wel achter het behang plakken. Ik merk dat je zulke opmerkingen bij sommige mensen niet kan maken. Je wordt vol ongeloof aangekeken. “Zei je dat nou echt?” Yep! Je moet genieten, je moet het leuk vinden je moet, je moet, je MOET! Je hebt er zelf voor gekozen dus klagen mag niet, is de simpele redenering. Nou mooi wel.

Al die mooie reclames, Instagram en Facebook post van de perfecte gezinnetjes met engeltjes als kinderen. Yeah right. Ik denk dat er maar heel weinig kinderen op deze wereld rond hupsen die echt nooit strontvervelend zijn. Ik kan het me gewoon niet voorstellen. Ik bedoel kom op, het begint al vanaf kleins af aan. Het heet niet voor niets de peuterpuberteit toch. Echt een genot die driftbuien dan, zalig. En hoe ouder ze worden, hoe bijdehanter vaak ook. Dat hoort er toch een beetje bij dat brutaal zijn, de grens opzoeken en de draak uithangen. (Hou ik mezelf voor).

lief_kindMan, man, man, wat kunnen ze soms vervelend zijn. On-voor-stel-baar! Na een dag vol gezeur, geklaag, gejank en gedrein ben ik blij als het bedtijd is en mevrouwtje naar boven gaat. RUST! Soms, als ze echt vervelend is, vervroeg ik haar bedtijd. “Ja het is echt bedtijd, kijk het is al donker”. Ze kan gelukkig toch nog geen klokkijken. Vreselijk?  So be it. Ik doe zo nu en dan lekker totaal pedagogisch onverantwoorde dingen. Zoals: m’n kind even snel voor de tv zetten als ik iets moet afmaken of aan het koken ben, de discussie met een 7-jarige aangaan (gewoon niet doen) of zelf nog even een half uur in bed blijven liggen en haar alvast beneden laten spelen. Nou en!

Het is nogal wat hoor. Werken, een huishouden runnen en kinderen fatsoenlijk opvoeden in deze maatschappij. Die ballen moet je natuurlijk wel in de lucht zien te houden. Dat is een hele klus en echt niet altijd rozengeur en maneschijn. Je kan mij niet wijsmaken dat er moeders zijn die bij het welbekende speelgoedwinkel tantrum van hun kind denken: “ahw wat een lieverdje is het toch ook he”, terwijl het kind schreeuwend en spartelend op de grond ligt omdat het niet krijgt wat ie wil. Op zulk soort momenten trekken bij mij mijn tenen krom in m’n schoenen namelijk.

Het is natuurlijk heus niet alleen maar kommer en kwel. Je krijgt er ook echt veel voor terug: slapeloze nachten, onder geplaste bedden, stress, ondergekotste wc’s, hoofdpijn…  grapje. Het cliché is waar. Je krijgt er onvoorwaardelijke liefde voor terug in de puurste vorm. En dat is het allemaal dubbel en dwars waard. Niets is heerlijker dan te schaterlachen met je kleine, een innige knuffelsessie te houden, samen in bed tv kijken, de bank omtoveren tot ware kastelen of alleen al wakker worden, je mooiste ‘bezit’ zien glimlachen en je intens gelukkig en rijk voelen. Maar daarom mag je je kind best af en toe bloedirritant vinden.

About Author

Caecillia Harmsen

27 lentes jong, veelzijdig, gevat, barstensvol energie en nieuwsgierig; een echte Tweeling. Keer twee zelfs. Caecilia heeft namelijk ook een tweelingzus die redelijk wat gelijkenissen vertoont. Ze schrijft over haar meningen, ervaringen, gedachtes en avonturen als mama annex communicatie student. Deze combinatie is soms pittig maar, met een strakke planning en natuurlijk wat hulp is het nog altijd prima te doen. Inspiratie haalt ze uit dagelijkse gebeurtenissen. Ze woont in Zutphen met haar 7-jarige dochter, al een echte wijze (en soms ook bijdehante) dame. Samen kunnen ze de wereld aan!

'); } //-->

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.