Mijn Zonne(tjes)bloemen

1

Altijd als we door Frankrijk rijden en ik zie van die enorme grote zonnebloemvelden droom ik even weg in de auto. Wat zou het heerlijk zijn om daar eens een keer tussen te staan. De geur van de bloemen op te snuiven, de schoonheid van de krachtige bloem zo van dichtbij te zien, ze aan te raken of nóg leuker…..verstoppertje erin spelen hihi…..Ja het werd per jaar meer en meer een droom die werkelijkheid móest worden……nou ja het stond nog niet op een dergelijk “afstreeplijstje” maar toch… dit jaar kwam het ervan!!

Na mijn burnout heb ik weer opnieuw moeten leren genieten van mooie positieve momenten/dingen, groot maar ook juist klein, om mijn mindset zo positief mogelijk te kunnen houden. Je leest dan weleens verhalen van mensen die het hebben over “de cadeautjes van de dag” of de glimlach van iemand ervaren als een “cadeautje”…….bah jek wat klef zeg….dat komt erg zweverig over op mij ….tot we laatst bij een top van een berg een plekje zochten voor een picknick en we ineens echt vanuit het niets een onwijs mooi uitzicht hadden over een grote stad die heel ver heel diep beneden onder ons lag…..wauw riepen we alle vijf en stonden even stil met open mond om dit in ons op te kunnen nemen, wat een cadeautje zei ik opeens en vier paar ogen staarden mij verbaasd aan…….Maar het was waar, dit is toch idd een cadeautje?! En nú snap ik die benaming dus (eindelijk)

En dan is het helemaal niet zweverig om hier in het drukke snelle leven waarin we door denderen even stil te staan bij mooie momenten of dingen, nee we moeten juist genieten van die blijmakers en ze het liefst met al je zintuigen ervaren

(hahahaha…..en terwijl ik deze column probeer te typen op mijn mobiel tijdens de terugreis van vakantie rijden we over een verschrikkelijke hobbelweg en ik typ in opperste concentratie mijn letters in een hoop ik zo logisch mogelijke volgorde op het scherm te krijgen met niet al te veel abracadabra waar ik later niet meer uitkom….terwijl ik manlief ineens hoor zeggen wat een prachtig weids uitzicht we hebben en ik even vluchtig opkijk van mijn scherm en direct moet lachen….bijna weer een “cadeautje” gemist……..Dank je wel schat!)

Maar goed………jezelf verwennen dus met “cadeautjes” Die kun je spontaan krijgen maar ook creëren dus! Wat maakt mij blij?? Nou die velden waar we steeds langs rijden als we van de camping afgaan op weg naar een stadje of de boodschappen gaan doen!! Ineens hoor ik het mezelf hardop vragen “wil je hier een keer stoppen zodat ik er een mooie foto van kan maken?” (meestal blijf ik hier alleen maar over dromen meer niet……nu gún ik mezelf dus gewoon dit moment!)

En dus stopten we idd op een zekere dag en stond ik temidden van talrijke grote mooie zonnebloemen te stralen als een klein meisje

Mijn kinderen sprongen ook direct uit de auto hup het veld in…….uhm jongens….wel uitkijken waar je loopt he?! Niet zomaar……”jaha zuchtten ze alle drie zeer veelzeggend….oh ja stom tuurlijk rennen ze niet als dwaze horken dwars door en over die bloemen….vertrouw ze nu eens!! Mijn kinderen lopen al aardig ver het veld in…..zou ik ook wel willen, maar mijn hoofd houdt me tegen (in gedachte hoor ik in de verte al een boze boer in vloeiend Frans en op zeer boze chagrijnige toon zeggen dat het niet mag en dat als we niet snel maken dat we weg zijn hij zal schieten. En ik hoor de schoten knallen uit zijn luchtbuks)

Verstijfd van angst sta ik stil maar zie mijn kinderen vrolijk rondrennen…..hè stom hoofd kun jij niet eens stil zijn, niet zo piekeren, ga lekker op vakantie of zo en laat mij nou eens met rust……kon ik maar weer eens zijn zoals mijn kinderen, lekker zorgeloos, en onbekommerd rondlopen, iets doen en ondernemen zonder tig keer te overwegen…..hhhmmm lijkt me zalig!!!! Tja dat helpt….mijn hoofd is even stil en ik kan weer langzaamaan genieten van het moment. Ik ruik en ik voel de bloemen…..en ik zie……mijn zonnetje (zo noem ik de oudste), mijn zonnestraaltje (zo noem ik mijn middelste) én mijn pareltje (de jongste)………..aaaawwwwhhhh míjn cadeautjes!!!!!

Dan stappen we weer in en rijden terug naar de tent. En met een smile van oor tot oor bekijk ik alvast wat foto’s die mijn man ondertussen gemaakt heeft…..

Dank je lief, voor dit moment xxx

About Author

Isabell Muller

1 reactie

Geef een reactie