Kijken naar de positieve kanten

0

Een week voor de sessie vraagt Maarten Smit per email of ik een lijst kan sturen met de dingen waar Tijs goed in is. Dus zijn kwaliteiten breed uitgemeten en ik mag me helemaal laten gaan. En daarom hebben Maarten en ik een klik: kijken naar de positieve kanten, benadrukken waar iemand goed in is.

Dat is wat ik al jaren aan Tijs mee geef. Wanneer hij ergens hard voor werkt en het resultaat is magertjes dan zal ik hem altijd een compliment geven en kijken naar de opdrachten die hij wel goed beantwoord heeft.

Twee dagen later stuur ik hem de lijst waarom wij ons kind een sociaal, gezellig, zorgzaam, creatief en enthousiast kind vinden. Mijn man en ik hebben afzonderlijk van elkaar de kwaliteiten en eigenschappen van Tijs opgeschreven en wat ons niet verbaast komen onze punten heel erg overeen.

Tijs is sociaal. Hij is erg open naar anderen toe. Oprecht geïnteresseerd. Weet na een paar maanden nog steeds wanneer er iets gebeurde en komt daar dan vaak op terug.

Hij is een gezelligheidsdier. Tijs zou het liefst elke dag het huis vol visite willen hebben. Hij geniet er intens van wanneer vrienden of familie langskomen. Hij nodigt ze steevast uit om mee te blijven eten en ach als ze er dan toch zijn, kunnen ze net zo goed blijven slapen.

Onze zoon is erg zorgzaam. Hij is heel bang dat ons en mensen om wie hij geeft iets overkomt.

Tijs heeft aanleg voor ritme en muziek. Hij kan goed drummen. Voelt intuïtief de ritmes aan en kent veel liedjes uit zijn hoofd.

Voetballen is zijn grote hobby. Vooral op het middenveld komt hij goed tot zijn recht. Hij heeft overzicht en draagt het team.

Tijs is erg trouw naar zijn vrienden toe. Hij zal ze niet snel laten vallen en zal altijd voor ze opkomen.

In weer, wind, regen, hagel en sneeuw staat onze zoon ’s morgens als eerste buiten om zijn konijntjes te verzorgen. Hij heeft een groot plichtsbesef en is een gewoontedier. Alles op vaste tijden.

Wanneer iemand Tijs onrecht aandoet kan hij daar oprecht verontwaardigt en boos over zijn. Dit gevoel kan dagen aanhouden. Dit geldt trouwens ook wanneer hij vindt dat iemand anders onrecht aangedaan wordt.

Wanneer ik deze punten in een email zet naar Maarten toe komen er onbewust ook eigenschappen van Tijs naar boven waar ik me regelmatig aan stoor: heel snel afgeleid, niet goed luisteren, hij heeft hele lange tenen, snel opgeven als het niet gelijk lukt en dan zeggen: ‘Dat kan ik toch niet’.  En zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar deze gedachten druk  ik snel weg. Niemand is perfect en zeker ons kind niet!

Een dag later krijg ik een email terug van Maarten. Hier kan hij iets mee…

Het plan ligt klaar, maar dat zegt niets. Maarten weet wat hij wil en waar hij met Tijs naar toe wil. Maar mijn kind bepaalt de route en Maarten volgt alleen. Hij is benieuwd welke weg Tijs uitstippelt en kijkt daar erg naar uit. En dat is weer een manier van denken dat mij aanspreekt. Mijn eerste blog was ‘briefje aan mijn zoon’.  Ik schrijf dan onder andere het volgende: ‘En wij… Wij volgen jou op je levensweg. Houden je in de gaten, houden soms je hand vast, rapen je op als je valt. Maar jij, lieverd, bepaalt de snelheid en de route van het af te leggen pad. En wij volgen je op de voet.’

En dan is het zover. Tijs speelt FIFA en is blij dat ie niet naar school hoeft. Constant kijkt hij op de klok en vraagt: ‘Hoe laat komt Maarten ook al weer?’

Ik ga nog even snel broodjes halen voor tussen de middag. Leg stroopwafels op een schaaltje en wacht op het zo bekende, en op dit moment verlossende, geluid van de deurbel.

About Author

In 2012 kwam Aimee Pijl er per toeval achter dat haar kind wel eens een beelddenker kon zijn. Een nieuwe wereld ging voor haar open open en veel puzzelstukjes vielen op hun plek. Door over haar ervaringen van beelddenken te schrijven op haar website www.kind-in-beeld.com

Geef een reactie