Is het nou moeilijk, moeder zijn?

0

Mijn dochter is een gevoelig meisje, heeft altijd vragen in haar hoofd en denkt overal lang over na. Vooral ’s avonds in bed komt ze soms lastig in slaap en ’s nachts droomt ze vaak. Dan wordt ze angstig wakker en kruipt ze bij ons tussenin om getroost te worden.
Vanmorgen kroop ze ook weer bij mij. Voorzichtig maakte ze mij wakker en voor ik mijn ogen had geopend vroeg ze “is het nou moeilijk moeder zijn?’

Pfff goede morgen….wat een vraag zeg….

er flitst van alles door me heen maar resoluut hoor ik mezelf al snel “nee” zeggen……maar ik weet, dáár doet ze het niet voor, je moet dit verder uitleggen, onderbouwen, voorbeelden geven én haar geruststellen…..ze stelt niet voor niets deze vraag….

Ik draai me naar haar om en kijk naar haar lieve gezichtje dat wacht op wat ik ga vertellen. Wat een mooie vraag is dat, hoe kom je daarbij? Ze haalt haar schouders op…..Nee, zeg ik dan nogmaals…..het is helemaal niet moeilijk. Het gaat eigenlijk wel vanzelf, moeder zijn. Zeker als je echt van je kinderen houdt, je wil ze liefde geven en alle goeds van de wereld. Je zorgt voor ze, geef ze te eten, zorgt dat ze het fijn hebben.

Maar eigenlijk ben je hier (zonder het te weten) vroeger als kind al mee bezig…..je hele leven lang heb je een voorbeeld naast je (je eigen moeder, vader of ander belangrijk persoon) en daar kijk je naar, daar sla je voorbeelden van op (ja zo wil ik het later ook, of zo juist niet dat kan natuurlijk ook). En tuurlijk zijn er wel eens momenten dat het moeilijk is of dat je dingen verkeerd doet. Ik weet ook dat ik soms dingen zeg die ik beter niet had kunnen zeggen of beter anders had moeten doen (nu knikt ze heel instemming ja….hhmmmm niet zo leuk), maar daar leer ik van (hoop ik)…ok dat was niet handig, volgende keer dus anders doen. En er zijn ook genoeg momenten dat ik ook even geen raad weet, dan probeer ik advies te krijgen van papa of omie of oma, of van mijn zussen, of vriendinnen……er is altijd wel iemand in je omgeving bij wie je om raad kunt vragen en dat is heel fijn. Je bent nooit helemaal alleen

Ze slaat een diepe zucht, springt van het bed en gaat zich aankleden voor school.

Zo, dat heeft moeder weer goed gedaan (zo simpel kan het soms zijn….)

About Author

Isabell Muller

Geef een reactie