Humor

0
M’n 2 jongens spaarden de voetbalplaatjes van Albert Heijn. We praten een paar jaar geleden, inmiddels hebben zowel de jongens als de grootgrutter er genoeg van, geloof ik. Dat sparen vind ik prima maar dan wel op mijn voorwaarden en niet die van Albert. Zo stonden er in de supermarkt dranghekken waar de kinderen achter moesten staan omdat ze anders de andere klanten lastig zouden vallen. Dat vind ik dus niks. De kinderen gebruiken om de ouders meer te laten kopen om ze vervolgens als kleine hooligans weg te zetten. Dus: plaatjes sparen prima maar dan niet achter zo’n hek en zoveel mogelijk filiaalmanagers en kassières lastigvallen.
Stukje pedagogiek aan gekoppelt zelfs; als je naar een oudere dame loopt, zeg dan eerst dat ze een leuke jas/schoenen/tas heeft en vraag dan naar haar plaatjes! Het werkt.
Sta ik een keer te koken, komen de jongens binnenrennen, pakken hun albums en rennen weer naar buiten “Waar gaan jullie heen?!” riep ik ze achterna.
“Naar Guus.”
“?”
Toen ze een half uurtje later terugkwamen vroeg ik ze welke Hans en wat ze nou precies gedaan hadden.
“Guus van drie huizen verder. De vader van Mats en Wiebe, maar die waren bij hun moeder. We hebben plaatjes geruild.”
“Met Guus?!”
“Ja, hij spaart ze ook. Hij heeft twee albums. Een met de voorkanten en een met de achterkanten.
“!!??”
“Die zijn allemaal verschillend.”voetbal_plaatjesIk vroeg of hij (jaar of zeven toen) het niet een beetje vreemd vond dat Guus dat spaarde.
“Waarom dan?”
Ik zei dat hij het toch ook wel raar zou vinden als ik de voor en achterkanten van de voetbalplaatjes zou gaan sparen.
“Ja, maar Jij bent heel anders dan Guus.”
“Ah, oke, maar hoezo anders dan?”
Toen sprak de kleine man de historistische woorden waar ik ‘s nachts nog wel eens lachend van wakker schiet.
“Nou, Guus heeft heel veel humor bijvoorbeeld.”
Ik dacht aan guus en vroeg, m’n lachen inhoudend:
“Tuurlijk, en ik niet!?”
“Ja, jij ook wel maar dat is anders. Jij maakt van die zelf bedachte grapjes, maar Guus kent heel veel echte.“Zoals ,,,?”
“Nou, toen we laatst een keer met hem mee naar de voetbal reden, zei hij bijvoorbeeld: “Als je links kijkt, zie
je rechts niks.”
I rest my case!

About Author

Joost Overbeek

Joost Overbeek (50) is vader van twee zonen, die inmiddels de leeftijd van ‘de leukste kinderen’ voorbij zijn (18 en 15), maar dat natuurlijk altijd blijven! Hij woont met z’n gezin in Arnhem. Joost is vormgever en oprichter van ontwerpstudio Overburen, wat dan weer in Amsterdam zit. Naast grafisch ontwerper is Joost ook schrijver. Zijn nieuwste boek Sneu* staat boordevol sneue verhalen en veel sneu beeld. Verhalen over werk, het gezin en over zijn MS, de nare ziekte waar ze het met z’n allen maar mee te doen hebben (hetgeen best aardig lukt, al zegt-ie het zelf).

'); } //-->

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.