De zandbak in je huis

0

Een heerlijk zonnetje, fluitende vogels, baby dieren, bloeiende bloemen, groene bladeren aan de bomen, stuiterballende kinderen, het is weer lente!
Onze meiden spelen heerlijk buiten met onze gastkindjes.

De kinderen, inclusief de gastkindjes vinden de glijbaan toch wel de favoriet. Natuurlijk niet alleen om zomaar af te glijden. Dat zou te simpel zijn. Mijn oudste gastkindje van 5 jaar is een jongen en wat doen jongens? Juist, stoer doen, stunten, gevaar opzoeken. Hij klimt dan ook altijd op het hoogste punt van de glijbaan en springt zo naar beneden, of het niks is. Ik houd mijn hart iedere keer vast, maar ik weet dat ons kunstgras lekker zacht is en dat hij altijd op zijn handen en voeten land. Ik zou het kunnen verbieden natuurlijk, maar ik weet dat dit bij jongens hoort en dat wij dit vroeger zelf ook dagelijks deden, dus tsja, wat doe je dan. Onze meiden houden elkaars handen vast terwijl de één bovenop de glijbaan zit en de ander er aan hangt op het glij gedeelte. ‘Aaaah ik val, hou me vast’ hoort erbij. Genietend kijk ik toe, hoe kinderen zo veel kunnen met één simpele glijbaan.
En dan is daar de zandbak. Die verdraaide zandbak. Zo leuk om er in te spelen, kastelen bouwen, zacht zand maken, we deden het vroeger zelf ook dagelijks. Gelukkig hebben wij een zandbak die dicht kan, want anders mag je voor elk zandbakbezoek eerst de hele bak nog omspitten op zoek naar ondingen van harige beesten op vier poten. Bah, nee geef mij maar een zandbak die dicht kan. Bij ons verandert het deksel zelfs in bankjes als je hem open doet, wat voor de kids natuurlijk ideaal is. Heerlijk zitten in de zandbak zodat je extra veel zand in je schoenen, je sokken, tussen je tenen en als je geluk hebt, zelfs in je onderbroek krijgt.

Eigenlijk zou ik me er niks van aan willen trekken en alles lekker overal laten zitten en liggen, maar dat past niet in ons o zo nette huis. Mijn perfectionisme, die zich vooral terug laat zien in het schoonmaken denkt er namelijk anders over.
Waar ik in de winter misschien 1 keer in de 2 dagen stofzuig, doe ik dat in de lente en zomer minstens 1 keer per dag. Waarom is dat voor ons zo’n probleem, terwijl onze voorouders leefden in een hutje op het zand? Zij hadden de zandbak letterlijk in huis. Eigenlijk zou dat ook beter zijn. Als je een zandbak in je huis hebt, merk je ook in de zomer niet die korreltjes zand aan je voeten als ze weer eens buiten hebben gespeeld in dat onding. Het blijft ook gewoon overal, dat verdraaide zand. Hebben ze één dag buiten gespeeld, vind ik zand in de gang, in de woonkamer, op de trap, een heel spoor naar boven hun slaapkamers in en het ligt dan zelfs in hun bed. Van één dag mensen, één dag.. En nee, ik geloof niet dat het zandmannetje het hele huis bezaaid wanneer hij de meiden ’s avonds een bezoekje brengt. Dit is het werk van onze engeltjes, want dat zijn het. Zij kunnen er ten slotte niks aan doen, ze hebben alleen maar gespeeld.
Dat verdraaide zand. Als het nou eens daar bleef, waar het hoort. Ik zie maar één oplossing, we doen het gewoon zoals onze voorouders doen, we nemen een zandbak in huis.

 

About Author

Hanna Schokker

Hanna Schokker is 28 jaar, al 10 jaar samen met de allerliefste partner, Stèfan van 30 jaar. Samen hebben ze de allerliefste dochters, Sylvie van net 5 jaar en Amy van 3,5. Het zijn echt de liefste engeltjes en als je me niet gelooft, lees dan gerust mijn columns ;).

'); } //-->

Geef een reactie