Bestempeld

1

Het was een kleuterjuf in de tweede kleuterklas die ons zei “Ik zou Jasper toch eens laten testen. Hij is vaak in zichzelf gekeerd, speelt graag alleen. En stoort zich aan dingen of merkt zaken op die aan andere kleuters voorbijgaan. Misschien heeft de thuissituatie er wat mee te maken?” De juf was erg eigengereid. Prompt duwde ze ons wat informatie over het syndroom van Asperger in de handen. “Ik heb al wat opgezocht. Dit moet u eens lezen. Volgens mij Jasper ten voeten uit. Maar toch eens laten testen. Dan kan het bevestigd worden.”

Behoorlijk onthutst verlieten we het klasje. Met een bundeltje opzoekwerk in de hand dat wel 100 kg leek te wegen. De ogen van mijn vrouw werden vochtig. En ik moest ook even slikken. Ik wist dat de juf met ‘de thuissituatie’ naar mij verwees. Ik ben MS patiënt en rolstoelgebruiker. Dat is voor een kind niet altijd makkelijk. Maar Jasper kan het naar ons aanvoelen erg goed plaatsen. Beter dan sommige volwassenen. Los daarvan is het niet leuk dat je kind bestempeld wordt.

Thuis lazen we de zwaarwichtige informatie. Volgens de kleuterjuf Jasper ten voeten uit? Sommige aspecten klopten enigszins. En voor de rest leek het wel over een ander kind te gaan. Op de laatste pagina had de zelfzekere juf het adres en telefoonnummer van een gespecialiseerd centrum genoteerd. Daar heeft mijn vrouw een tijdje later met enige tegenzin een afspraak gemaakt.

Testen om te weten

Om kort te zijn. De testen wezen wat anders uit. En de stempel werd gewist. Hoogbegaafd en hoogsensitief was de eindconclusie. Opnieuw kregen we een bundeltje, ditmaal het juiste. Hoogbegaafd was een bekende term. Het was ons ook bekend dat dit niet per definitie een beloning is. Maar die andere term? Daarvoor kwam het bundeltje zeker van pas.

Geboeid en enigszins opgelucht, hebben we alle informatie gelezen. En nadien nog extra literatuur verzameld. Heel wat puzzelstukjes vielen eindelijk op hun plaats. Ooit leek het ons een beetje bizar dat hij kleine details onmiddellijk opmerkte. Dat hij als enige vreemde geuren gewaar werd. Of zich ergerde, haast boos werd, omwille van een plooi in zijn laken. “Dat moet egaal zijn! Anders kan ik niet slapen!” Dikke naden in zijn broek waren verschrikkelijk. “En knip die etiketjes uit mijn T-shirt! Anders doe ik het uit!” Wat ooit bizar was, werd begrepen.

Richting rust. Broer én zus?

Nu is Jasper 11 en is alles in zijn plooi gevallen. Alles, behalve de lastige lakens… Volgende week gaat hij samen met zijn opa enkele dagen weg. Met de knusse mobilhome. Het maakt niet uit waarheen, als het maar een rustige plaats is. Liefst nog in de bossen. Hij heeft geluk, want dat zijn ook de geliefkoosde plekken van opa de natuurmens. Die ziet ook die ene vogel in de lucht. Op dat vlak zijn het twee handen op één buik. Op dat vlak. Want opa maakt soep met stukjes in. “Verschrikkelijk! Dat moet egaal zijn!”

Aan de zelfzekere kleuterjuf van lang geleden: we kunnen u wel wat informatie bezorgen. Maar verder, helemaal geen verwijten. Onrechtstreeks is het dankzij haar en de doorverwijzing dat we nu meer weten. En aandacht hebben voor bepaalde signalen. Het jongere zusje van Jasper verdraagt ook geen etiketjes in kleding en voeding moet egaal zijn. Drukte en hevige geluiden storen haar mateloos. Daarnet heeft ze de rust van haar kamertje opgezocht. Misschien heeft opa binnenkort een nieuwe passagier? We hebben in elk geval de boeken van destijds terug gelezen.

About Author

Bert

Bert heeft sinds 2001 de diagnose ms en is al enkele jaren rolstoelgebruiker. Hij studeerde godsdienstwetenschappen met de bedoeling les te geven maar dat is helaas niet gelukt. Hij doet veel vrijwilligers werk en schrijft!

1 reactie

  1. Hai Bert, de gevoeligheid voor etiketjes kan komen door een nog actieve Spinal Galant reflex. Deze reflex hoort normaal gezien op jonge leeftijd al geïntegreerd te worden ter rijping van het zenuwstelsel, maar dat gaat niet altijd vanzelf. Dit reflex kan dus zorgen voor tactiele gevoeligheid, maar ook voor wiebelen, niet goed stil kunnen zitten, incontinentie en nog een heel lijstje, Google maar eens. Door eenvoudige oefeningen kun je het reflex alsnog integreren.

Geef een reactie